Een tweede Ramadan in lockdown

Net als vorig jaar blijft de heilige maand Ramadan voor de Islamitische gemeenschap beperkt vanwege corona. We zullen de vasten thuis moeten verbreken (iftar) en de gebeden zullen we ook thuis moeten doen. Mustafa Deveci, Jeugdconsulent bij Bender, vertelt over wat de heilige maand Ramadan voor hem inhoudt, hoe hij de Ramadan nu ervaart en wat hij ons wil meegeven.

Even voorstellen

Mijn naam is Mustafa Deveci, ik ben 32 jaar en geboren Nijmegenaar die woonachtig is in het rustige Huissen. Sinds 2018 ben ik een getrouwd man en in 2019 ben ik trotse vader geworden van mijn zoontje. Mijn ouders zijn geboren in Turkije en ze komen uit de historische stad Nevsehir, ook wel bekend als de Cappadocië (Google maar eens).

Twee jaar geleden heb ik mijn eerste gesprek bij Bender gehad om de mogelijkheden te bespreken om aan de slag te kunnen gaan als jeugdspecialist binnen het sociaal domein. Toevallig was dit gesprek ook in de Ramadan-maand gepland en was ik aan het vasten. Ik weet nog dat voordat mij drinken werd aangeboden mij de vraag werd gesteld of ik aan het vasten was. Sindsdien weet ik dat er bij Bender oprechte aandacht is voor jou, wie je ook bent.

Terug in de schoolbanken

In de Islam kennen we de vijf zuilen, wat ook gezien kan worden als de vijf fundamentele verplichtingen van elke Moslim. Deze vijf zuilen van de Islam zijn: de geloofsbelijdenis, de rituele gebeden, het geven van aalmoezen, de pelgrimstocht naar Mekka en het vasten tijdens de Ramadan.

Mijn jeugdherinneringen

Ik ben opgegroeid in de warme wijk Wolfskuil van Nijmegen, waar veel diversiteit van etnische achtergronden was. Als jonge jongens voetbalden we de tijd door tijdens de Ramadan, tot de zonsondergang naderde. Het maakte niet uit waar we heen gingen om de iftar te verbreken, want we waren welkom bij meerdere buurtgenoten. Zelfs onze juf van de basisschool was destijds bij ons langs geweest om de iftar mee te maken. Dit was een teken van verbinding, saamhorigheid en wederzijds respect.

De plaatselijke Moskee in Nijmegen organiseerde elke dag de iftar-maaltijden. Met zijn allen konden we de vasten verbreken en vervolgens onze gebeden verrichten. De iftar-maaltijden werden mogelijk gemaakt dankzij donateurs. Met circa 250 aanwezigen waren dat ook gezellige bijeenkomsten. Ook de niet-Moslims waren aanwezig voor de gezelligheid en uit nieuwsgierigheid.

Misverstand

Wat veelal wordt gedacht dat we niet ‘mogen’ eten en drinken, kan ik ontkrachten met niet ‘willen’ eten en drinken. Het is geen maand om honger te lijden, maar een maand met bezinning en zelfreflectie. Je kan het zien alsof je jezelf vernieuwt en nadenkt over het ‘goede’ en ‘wat beter kan’. Het kan zelfs zo diep gaan, dat je je behoefte aan eten en drinken hiervoor opzij kan zetten. Je reinigt niet alleen je lichaam, maar ook je ziel. Het maakt je een beter mens door je ‘minder goede punten’ om te zetten naar ‘gedragsverandering’. Je maakt concrete leerstellingen en vraagt om vergeving aan je schepper.

Wat is er nu anders?

Ondanks de lockdown probeer ik toch te aan de mogelijkheden te denken. Je hebt naast de vijf verplichte dagelijkse gebeden ook de taraweeh-gebeden in de Ramadan. Deze speciale taraweeh-gebeden deden we ‘s avonds in de Moskeeën. Nu de Moskeeën gesloten zijn doen we deze gebeden gewoon thuis. De iftar-bijeenkomsten in de Moskeeën gaan ook niet door. In plaats daarvan zijn de vrijwilligers en jongerenvereniging van de Moskeeën druk bezig met de voedselpakketten voor diegenen die het hard nodig hebben.

Koester wat je hebt

We weten dat veel mensen binnen de horecasector hard zijn getroffen door de corona-maatregelen. De collega’s binnen de zorg die veel overuren moeten maken. Daarnaast hebben we ook helaas afscheid moeten nemen van onze dierbaren die de ziekte niet overleefd hebben. Deze speciale maand is ideaal om onze gebeden en wensen te richten aan diegenen die het nodig hebben. Wees dankbaar wie je om je heen hebt en wat je wél hebt, dat geeft jou moed en kracht om door te zetten. Koester wat je hebt, je vrijheid om te bewegen en je dierbaren te ontmoeten. Respecteer elkaar als mens, want niemand heeft je morgen beloofd. Ook al zal het een beperkt Suikerfeest zijn, wees dankbaar dat er een Suikerfeest is.