De praktijk van een Jeugdconsulent

Werk, inkomen, maatschappelijke ondersteuning, daar weten we alles van. De functie Jeugdconsulent is een relatief nieuwe functie binnen het gemeentelijk sociaal domein. Wat doen ze, waar hebben ze mee te maken en waar raken ze de werkvelden werk, inkomen, schuldhulpverlening en maatschappelijke ondersteuning? Lees de ervaring van Jeugdconsulent Maud die namens Bender is gedetacheerd bij een gemeente.

 

Een dag met Jeugdconsulent Maud

“Vandaag ga ik naar een gesprek bij een GGZ zorgaanbieder. De hoofdbehandelaar geeft aan dat ze zich zorgen maakt over de opvoedsituatie tussen moeder en zoon en wil de mogelijkheid tot uithuisplaatsing bespreken. Moeder geeft aan dat ze de opvoeding niet meer aan kan. De GGZ aanbieder geeft aan dat de ingezette hulpverlening onvoldoende resultaat heeft laten zien en dus kunnen we de wens van moeder volgen.

Conflictscheiding

Voorbereidend op het gesprek zie ik dat het dossier niet bij ons bekend is. Het blijkt een huisartsverwijzing te zijn en we zijn als gemeente niet eerder betrokken geweest. Tegelijkertijd lees ik in de informatie van de GGZ instelling dat de ouders gescheiden zijn en dat vader ook gezag heeft en er een omgangsregeling is.

Ik kan vader niet terugvinden in het verhaal van de hulpverlening en vraag me af of vader betrokken is geweest en ook is uitgenodigd voor dit gesprek. Helaas blijkt dit niet zo te zijn. Vanuit mijn rol vraag ik wat de reden hiervoor is. Dit kan de zorgaanbieder niet uitleggen. Het blijkt wel te gaan om een conflictscheiding.

Het traject

Na uitgelegd te hebben dat we niet in gesprek kunnen gaan zonder vader, wordt vader uitgenodigd voor dit gesprek. Tijdens het gesprek wordt helder dat vader op geen enkele manier betrokken is geweest bij het hulpverlenerstraject en hij is daar terecht zeer verbolgen over. Vader gaat dan ook niet akkoord met een uithuisplaatsing.

Hij geeft aan dat zoon bij hem kan komen wonen. Naar deze oplossing is niet eerder gekeken. Een oplossing die ons inziens onderzocht dient te worden. Op het moment dat we daar afspraken over willen maken draait moeder 180 graden en geeft ze aan dat er geen zorgen meer zijn in haar thuissituatie. Ze stapt op en laat ons in verbijstering achter.

Had deze situatie voorkomen kunnen wonen?

Ik ben van mening dat dit zeker zo is. Bij een (huisarts)verwijzing is het de verantwoordelijkheid van de zorgaanbieder om te controleren of beide gezaghebbenden ouders akkoord gaan met de inzet van hulp en zullen ze als uitgangspunt evenredig betrokken moeten worden bij het traject.

Alleen op die manier krijg je een volledig beeld van de situatie en herken je het patroon van ouders in de omgang en afstemming met elkaar. En de invloed die dit heeft op de hulpverlening en de ontwikkeling van het kind. Les 1 van het handelen binnen echtscheidingssituaties.“

 

Meer informatie?

Heeft jouw gemeente behoefte aan ondersteuning middels een training betreffende complexe scheiding- en omgangsproblematiek? Bekijk onze mogelijkheden binnen de Bender Academie.

Bender Academie